Het interview met het ontwerpersduo, bestaande uit Isabel Ahm en Signe Lund, werd gevoerd via videobellen. Dit artikel verscheen voor het eerst, samen met meer spannende interieurverhalen, in het actuele Visionary Magazine.
Hej jullie twee. Leuk om jullie te zien! Jullie zijn net terug van de meubelbeurs in Milaan. Hoe was het?
Isabel: Wat me wel opviel, is dat het beursterrein aanzienlijk kleiner was. Daardoor had ik de indruk dat het iets persoonlijker was dan anders, omdat je automatisch meer mensen tegenkwam. Het voelde dus op een bepaalde manier intiemer aan. Maar we proberen altijd om ons niet te veel te laten inspireren.
Wat bedoel je daarmee?
Isabel: We willen niet beïnvloed worden door wat andere mensen doen, maar onze inspiratiebronnen ergens anders vinden. Als iedereen zich op dezelfde plek laat inspireren, doen ze misschien ook vergelijkbare dingen. Dat willen we vermijden.
Willen jullie kort vertellen hoe het ontwerpersduo Ahm x Lund eigenlijk is ontstaan?
Isabel: Dat was bij de tentoonstelling Skud på Stammen in 2016. De tentoonstelling werd georganiseerd door de Cabinet Maker School. Het idee was dat professionele ontwerpers samenkwamen met timmermansleerlingen. Ik had mijn stoel 'Thora' meegebracht, die geïnspireerd was op de 'Thonet No. 14', en waarbij ik probeerde het aantal elementen te minimaliseren. Toen kwam Signe naar me toe, we praatten met elkaar, en er heerste meteen een goede chemie. Ze viel op tussen de andere 'stoere' jongens uit de timmermanswereld en toen dacht ik: wow, die is geweldig! [Beiden lachen]
En wie had uiteindelijk het idee om samen een designstudio op te richten?
Signe: Dat is heel natuurlijk gebeurd. Ik ben ongeveer zes maanden naar Zuid-Afrika gegaan, in die tijd hadden we eigenlijk helemaal geen contact. En toen ik net aan mijn afstudeerwerk zat, dacht ik: hé, dat zou ik toch samen met Isabel kunnen doen (lacht). En toen heb ik haar zonder omhaal gebeld.
Isabel: Ja, dat was echt een verrassing. Ik had op dat moment net een beurs gekregen en mijn designs verkochten al heel goed. Ik was over het voorstel dus eerlijk gezegd wat verbaasd, tegelijk begeesterde Signes directe manier van doen me, dus zei ik ja.
En het liep vanaf het begin echt geweldig. We zijn nog steeds vol energie en bruisen gewoon, bijna als twee renpaarden [lacht].
Signe, jij hebt gewerkt als timmervrouw. Isabel, jij komt uit de designbranche - wat vinden jullie zijn jullie belangrijkste ervaringen en sterke punten die meespelen in jullie gezamenlijke werk?
Isabel: Dat is enerzijds het feit dat Signe een ambachtelijke achtergrond heeft. Ze heeft heel handige handen, een slim hoofd en begrijpt het materiaal op een andere manier dan ik. Bij mijn werk gaat het sterk om de juiste vorm, de perfecte verhoudingen en ook om het begrijpen van de ruimte, hoe mensen leven en hoe we ons inrichten.
Signe: Wij zijn allebei goed in het observeren van maatschappelijke tendensen. En we zijn allebei erg geïnteresseerd in het leggen van verbindingen met de wereld om ons heen. Het milieu, duurzaamheid, politiek en gender zijn thema's die ons bezighouden.
Op jullie website schrijven jullie dat jullie een 'uitnodigende wereld' willen vormgeven. Wat bedoelen jullie daar precies mee?
Signe: Voordat we tevreden zijn met een werk, moet aan veel criteria worden voldaan. Bijzonder belangrijk vinden we het om objecten te creëren die aanpasbaar zijn. Onze wereld verandert voortdurend, dus moet je designs tegenwoordig altijd holistisch bekijken.
Waar moet vooral op gelet worden bij deze aanpasbare designs?
Signe: Het materiaal moet goed gekozen zijn, afhankelijk van doel en bestemming. En het komt natuurlijk ook aan op de vorm. Deze zou idealiter moeten uitnodigen om je intensiever bezig te houden met het design.
Isabel: Veel ontwerpers ontwerpen alleen voor de ogen. Wij ontwerpen echter voor de huid, voor het lichaam, maar ook voor het leven, voor het gedrag van mensen. We proberen alles in één te doen. Meestal lukt ons dat, maar soms moeten ook wij nog bijleren.
Jullie eerste gezamenlijke werk is 'Thora' - een herinterpretatie van de Thonet No. 14. Deze geldt weliswaar als het eerste massameubelstuk, maar is bijzonder goed te transporteren. Houden jullie ook rekening met hulpbronbesparend verzenden bij jullie designs?
Isabel: Thora is een onderdeel van mijn project genaamd "Chair Upon Chair". In die tijd maakte ik eigentijdse herinterpretaties van alle mogelijke stoeltypes. Daarbij was het belangrijk voor me om de elementen van de stoelen zo veel mogelijk te reduceren. En ik vond de Thonet No. 14 altijd al interessant, want hij bestaat uit maar vijf onderdelen, je kunt hem uit elkaar halen en ruimtebesparend verzenden.
Signe: Dat is volgens mij een van de grootste problemen, dat we lucht de wereld rond vervoeren en veel te veel verpakkingsmateriaal hebben. We letten bij onze designs dus extra op om zo weinig mogelijk ruimte in te nemen.
Welk van jullie designs ligt jullie bijzonder na aan het hart?
Signe: Op dit moment is dat zeker de maanklok. Dat was een groot project voor ons. Drie jaar geleden hadden we het idee om een werk te creëren dat te maken heeft met het universum en in de loop van de dag verandert, zonder dat iemand ermee interageert. Het moest iets zijn dat zijn eigen cycli volgt.
Isabel: Het moeilijkste waren de maanfasen, want die zijn sinds de middeleeuwen niet meer opnieuw weergegeven. Het was niet makkelijk om de lange maancyclus van 29,5 dagen als gelijkmatige beweging over te brengen op de klok. Maar we hebben het voor elkaar gekregen! Wat er boven aan de hemel gebeurt, gebeurt nu ook echt op onze klok.
Klinkt als echt pionierswerk. Wat is jullie inspiratiebron?
Signe: Natuurverschijnselen zijn voor ons over het algemeen heel inspirerend en interessant. Momenteel houden we ons bijvoorbeeld bezig met het fenomeen regenboog. Als je in de zomer gaat wandelen, het plotseling regent, het dan opklaart en je die verbazingwekkende regenboog ziet, heeft dat iets magisch.
Isabel: Ja, je kunt zeggen dat we van wetenschap houden. Tijdens het werk aan de maanklok hadden we een professor op bezoek, die met ons over de maan sprak. En hij had kleine stukjes van de maan bij zich. Hij vertelde ons bijvoorbeeld dat we altijd dezelfde kant van de maan zien en dat er aan de andere kant nog veel meer kraters zijn.
Hoe zien jullie de wisselwerking tussen kunst en design? Waar begint design? En waar eindigt kunst? Is kunst een onderdeel van design of omgekeerd?
Isabel: We volgen in onze studio altijd twee sporen - het artistieke en het commerciële. En beide zijn even belangrijk. We besteden veel tijd, energie en middelen aan de kunstprojecten, omdat we daar vaak de inspiratie vinden voor de commerciële projecten. Daarbij draait het altijd om de vraag: wat is kunst?
Signe: Kunst maakt ons op een bepaalde manier ook vrij. Voor mij is het een manier om mezelf te onderzoeken. Het kan ook een idee zijn, of de wens om de wereld tot een betere plek te maken. Ik denk dat dat is wat kunst voor ons doet. Ze geeft ons een groter doel.
Kunst en design bevruchten elkaar: beide voegen elkaar extra waarde toe.
Heeft kunst volgens jullie grenzen in het designproces?
Isabel: Volgens mij: absoluut. Veel mensen ontwerpen meubels die tegelijk ook kunst moeten zijn, maar die vanwege hun vorm of verschijning niet echt bruikbaar zijn. Voor mij is dat dan eerder een soort decoratie. Want het doet zowel het woord kunst als het woord design geen recht. Ik denk dat als je een artistieker meubelstuk maakt, het ook iets nieuws zou moeten bijdragen en niet alleen een mooi voorwerp moet zijn dat toevallig modern is. Als je dus vraagt naar grenzen, dan vind ik: ja, die zouden er moeten zijn.
Hartelijk dank jullie twee voor dit eerlijke en inspirerende gesprek!
Passende producten van Fritz Hansen:
Foto's: Nikolaj Thaning Rentzmann / Lars Just / Staffan Sundström
