Aldo Rossi – toonaangevend architect en ontwerper van de 20e eeuw
Van 1949 tot 1959 studeerde Aldo Rossi (geboren op 3 mei 1931 in Milaan) architectuur aan de Politecnico di Milano. Al tijdens zijn studie werkte hij bij de bureaus van Ignazio Gardella en Marco Zanuso en schreef hij daarnaast voor de tijdschriften "Il Contemporaneo" en "Casabella-Continuità". Van 1961 tot 1964 was hij redacteur van dat laatste blad.
In de jaren 60 realiseerde Aldo Rossi verschillende bouwprojecten, zoals de renovatie van de Milanese wijk Via-Sarini en een winkelcentrum in Turijn. In beide is het gereduceerde ontwerpprincipe van zijn architectuur goed te zien. Nadat Aldo Rossi in 1964 samen met Luca Meda de 13e Triënnale van Milaan had georganiseerd, publiceerde hij twee jaar later, in 1966, zijn bekendste theoretische werk "L'architettura della città" (De architectuur van de stad).
Vanaf het midden van de jaren 60 was Aldo Rossi hoogleraar aan de Politecnico di Milano. Begin jaren 70 ontwikkelde hij samen met Gianni Braghieri het bekroonde ontwerp voor de begraafplaats San Cataldo bij Modena, die in 1980 werd gebouwd.
Van 1972 tot 1974 was Aldo Rossi gasthoogleraar aan de ETH in Zürich. In 1983 leidde hij de 1e Architectuurbiënnale van Venetië. In 1987 opende Rossi met Umberto Barbieri een gezamenlijk bureau in Den Haag. In 1988 werd hij benoemd tot erelid van het American Institute of Architects en in 1990 won hij de Pritzkerprijs voor architectuur.
Design van Rossi: een strenge taal van oervormen en geometrische patronen
Als ontwerper maakte Aldo Rossi vooral in de jaren 80 naam, toen hij als vooraanstaand architect van het postmodernisme meedeed aan het project "Tea & Coffee Piazza" van Alessi. Daarna ontwierp hij nog meer producten voor Alessi, zoals de bekende espressopotten La Conica (1984) en La Cupola (1989). Verder ontwierp Aldo Rossi vloerkleden voor ARP-Studio en meubels voor Molteni, Up&Up en Unifor.
Tussen 1990 en 1993 kreeg de architect en ontwerper grote tentoonstellingen in Parijs, Berlijn, Gent en Amsterdam. Het werk en de gebouwen van Aldo Rossi gelden als poëtisch, omdat hij abstractie en reductie wist uit te drukken in een strenge taal van oervormen en geometrische patronen. Aldo Rossi overleed op 4 september 1997 aan de gevolgen van een verkeersongeluk.
