Meubelontwerper en architect Greta Magnusson-Grossman (1906-1999), geboren op 1 januari 1906 in Helsingborg (Zweden), had tijdens haar veertigjarige en bijzonder productieve carrière veel succes in zowel Europa als Noord-Amerika. Ze werd vooral bekend door haar werk in industrieel ontwerp, interieurontwerp en architectuur.
Eind jaren 20 rondde Grossman in haar Zweedse geboorteplaats Helsingborg een eenjarige opleiding tot meubelmaker af. Ze kreeg een beurs waarmee ze zich kon inschrijven aan Konstfack (toen bekend als Högre Konstindustriella Skolan), het bekende kunstinstituut in Stockholm. Daar blonk ze uit in technisch tekenen en richtte ze zich op meubels, textiel en keramiek.
In 1933 kreeg Grossman, als allereerste vrouw in deze categorie, de tweede prijs voor meubelontwerp van de Stockholm Craft Association. Datzelfde jaar openden Grossman en haar studiegenoot van Konstfack, Erik Ullrich, een studio, een winkel en een werkplaats in Stockholm. In haar atelier nam Greta Magnusson-Grossman talrijke opdrachten aan voor unieke meubels en interieurs, wat haar veel lof en aandacht van de pers opleverde.
In 1934 werd ze onderscheiden door de Swedish Society of Industrial Design en kreeg ze een beurs om door Europa te reizen.
Ze stelde haar ontwerpen regelmatig tentoon in Galerie Moderne, destijds een cultureel centrum in Stockholm. Een belangrijk moment voor Grossman was het kinderbed dat ze in 1937 ontwierp voor de Zweedse prinses Birgitta. Het zorgde opnieuw voor veel persaandacht en leverde haar een plek op in een grote groepstentoonstelling in het Nationalmuseum in Stockholm.
In 1933 trouwde ze bovendien met bandleider Billy Grossman, met wie ze in 1940 naar de Verenigde Staten emigreerde. Ze vestigden zich in Los Angeles, waar ze een nieuwe designstudio voor moderne Zweedse meubels, lampen en accessoires opende.
In de jaren 40 en 50 exposeerde Grossman haar ontwerpen in verschillende musea wereldwijd, waaronder het MoMA in New York en het Nationalmuseum in Stockholm. De iconische producten uit die tijd zijn de vloerlamp 'Gräshoppa' en de vloer- en tafellamp 'Cobra'. In 1947 werd de 'Gräshoppa' voor het eerst geproduceerd. De driepotige vloerlamp is een van de belangrijkste werken van de Zweeds-Amerikaanse ontwerper.
Ze liet zich inspireren door Walter Gropius en Le Corbusier, maar bleef altijd trouw aan haar eigen stijl. In 1950 won de 'Cobra' de Good Design Award en was hij daarna te zien op de Good Design Show in het Museum of Modern Art.
In de twintig jaar daarna maakte Magnusson-Grossman werk voor bedrijven als Glenn of California, Sherman Bertram, Martin/Brattrud en Modern Line. Haar werk voor Glenn of California geldt als haar bekendste en meest verfijnde.
In de jaren 40 en 50 waren de ontwerpen van Grossman te zien op talrijke internationale tentoonstellingen, bijvoorbeeld in het Nationalmuseum (Stockholm, Zweden), het Röhsska Museet (Göteborg, Zweden), het Museum of Modern Art (New York, VS), het Museum of Science and Industry (Chicago, VS) en het de Young Museum (San Francisco, VS). In de VS, Groot-Brittannië, Frankrijk, Italië, Nederland, Duitsland, Polen en Zweden verschenen veel artikelen over haar werk.
Daarnaast gaf Greta Magnusson-Grossman cursussen industrieel ontwerp aan de University of California, Los Angeles en aan de Art Center School in Los Angeles.
Tussen 1949 en 1959 ontwierp Greta Magnusson-Grossman minstens 14 woonhuizen in Los Angeles, een in San Francisco en een in haar geboorteland Zweden. Minstens 10 van deze huizen staan er nog steeds. Zowel haar werk als architect als haar ontwerpen kregen veel aandacht en beeld in Arts & Architecture, het tijdschrift van John Entenza.
Eind jaren 60 ging ze met pensioen. Nog altijd worden de unieke, modern-klassieke ontwerpen van Grossman wereldwijd verzameld en op veilingen verkocht.
Greta Magnusson-Grossman overleed in 1999.
